ขั้นตอนการก้าวเข้าสู่การถ่ายภาพอย่างมืออาชีพ หรือที่ต้องการเป็นอาชีพเสริม จะเริ่มยังไง จะต้องทำอะไรบ้าง มีกติกามารยาทอะไรบ้าง เรามาเรียนรู้ไปด้วยกัน เลย

 

 1 การเตรียมตัวเพื่อก้าวเข้าสู่วงการช่างภาพมืออาชีพ และมีอาชีพเป็นช่างภาพ

 หากผู้อ่านเริ่มต้นจะเข้า ไม่รู้จะเริ่มยังไงดี ให้เราติดตามคนที่ทำงานประเภทนี้มาก่อน ขอติดตามไป เป็นเด็กยกไฟเป็นเด็กยกของ ดูไลน์การวางไฟ การคุยกับแบบ การจัดท่าทาง ว่าง่ายๆคือ วิธีการทำงาน เขาทำงานกันยังไง เขาสร้างเครือข่ายกันยังไง พอติดตามสักระยะ อาจจะได้เริ่มถ่าย พอเริ่มถ่ายเราก็จะเริ่มมีโปรไฟล์ที่ดูเหมือนรับงานเอง อับไปเรื่อยๆ ฝึกไปเรื่อยๆ เพื่อวันหนึ่งจะมีเพื่อนเราแต่งงานบ้างจะได้ลองวิชาที่ติดตามเขาไป การติดตามเขาความรู้ก็ยังไม่พอต้องหมั่นศึกษาหาความรู้เพิ่มเติม ดูงานคนอื่นเยอะๆ หากคุณตามแต่งานคนที่คุณติดตามอยู่ คุณก็จะได้แค่นั้น แต่ถ้าคุณดูงานคนอื่นเยอะๆ คุณก็จะมีหลากหลายมุมมอง เพื่อหาซิกเนเจอเป็นของตัวเอง 

  สรุปคือให้ติดตามเขาไปก่อน อย่าเพิ่งกะโดดมาจากบ้านแล้วบอกว่า ฉันจะรับงานเอง ทั้งที่ยังไม่มีโปรไฟล์ ความมั่นใจ ความเข้าใจ ความแม่นยำ เพราะการจัดงานแต่งงาน มันไม่สามารถย้อนกลับมาแต่งใหม่ได้ อย่าให้งานเขาเสียเพราะเราขาดประสบการณ์ หากเราพร้อมจริง คนที่ติดตามจะบอกเราเองว่าพร้อม หากดูเขาแล้วเขายังส่ายหน้าก็อย่าเพิ่งไป ให้ฝึกต่อไปอีก การฝึกต่อไป อาจจะลองวิชากับการถ่ายพอดเทรดสาวๆไปก่อน หัดวัดแสง หัดจัดท่าทาง หัดจัดองค์ประกอบภาพ หากเราแจ๋งจริง จะมีคนติดต่อมาเองแหละ ลดอีโก้อัตตาของตัวเอง ยอมนอบน้อมแล้วใครๆก็จะรักคุณ

 

2 การเตรียมอุปกรณ์ที่จะไปถ่ายรับงาน

 กล้อง แน่นอนว่ารับถ่ายภาพก็ต้องมีกล้อง จะมีฟูลเฟรมหรือตัวคูณนั้นก็แล้วแต่กำลังทรัพย์ ผู้เขียนก็ใช้ตัวคูณมาตลอดจนถึงทุกวันนี้ และเพิ่งได้มาเสริมทับ เหตุที่มาก็หลายประการ ทั้งระบบไฟล์ที่ดีขึ้น เดฟหรือระยะชัดตื้น การกำจะจัดน้อยท์ และห้อยคอไปเพื่อดูดี หลายครั้งที่ผู้เขียนโดนเพื่อนเจ้าบ่าวเจ้าสาว ควักกล้องแพงๆออกมาถ่ายข่ม แต่เราก็ไม่ต้องไปสนใจนะ เพราะถ้าเขาถ่ายสวยจริงมีฝีมือจริง เจ้าบ่าวเจ้าสาวคงไม่จ้างเราหรอก มีครั้งหนึ่งที่เพื่อนเจ้าบ่าวควัก6d 70-200f4 มาถ่าย ด้วยความที่ใช้แต่เลนส์ฟิก วันนั้นเลยควัก d7000 80-200f2.8 มาใช้บ้าง (ชิ ให้ข่มได้เหรอ) สุดท้ายใช้จนเสร็จงานกลับบ้านปวดหลังปวดคอมาก เดี้ยงไปหลายวัน (เทห์แต่หนักมากๆ) ทุกวันนี้ไม่สนใจใครจะใช้อะไรก็ตามเขาไม่ต้องไปสนใจ วัดกันที่งาน วัดกันที่ภาพถ่ายออกมาดีกว่า  การไปถ่ายงานนั้นเราต้องคล่องและทำความคุ้นเคยกล้องของเราให้ดี จับมันทุกวัน ถ่ายมันทุกวัน หากเจอสถานการณ์ต่างๆถ้าปรับค่าคล่องตัวแล้วไม่ยากที่จะแก้ปัญหา เราก็จะไม่ผลาดทุกช่วงเวลาที่ประทับใจที่เจ้าบ่าวเจ้าสาวอยากบันทึกไว้ชั่วนิรันดร์

 เลนส์ ไม่มีข้อจำกัดในการใช้ ผู้เขียนใช้ตั้งแต่เลนส์ตาปลา เลนส์ไวด์มุมกว้าง เลนส์ซูมมาตรฐาน เลนสฟิก และเลนส์เทเล แล้วแต่ว่าทำงานในหน้าที่ใด เป็นตากล้องหลักพิธีการ ก็จะถือ Normal Zoom หรือเลนส์มุมกว้าง เพื่อเก็บบรรยาการ และถ่ายหน้างาน เลือกให้เหมาะสม หากช่างภาพหลักถือเลนส์ 70-200 ถ่ายหลักพิธีการคงไม่ไหวแน่ ในทางกลับกัน หากตากล้องสำรองตากล้องแคนดิตใช้เลนส์ ไวด์มุมกว้างถ่ายแล้ว คุณจะไม่ได้มุมอาร์ท มุมที่เผลอ มันจะกลายเป็นว่าเขารู้ตัวเสมอที่คุณถ่าย แถมยังไม่พอ มาบังไลน์ตากล้องหลักอันนี้ก็น่าพิจารนาตัวเอง ทั้งการเขาจ้างให้มาทำงานอะไร เพื่อรูปอย่างไร หากตากล้องหลักไม่ไหวอยากเข้าห้องน้ำ เขาจะกล่าวเองว่าเปลี่ยนหน่อย ใช้เลนส์มุมกว้างเก็บแทนทีสักพัก หากไม่กล่าวก็พึงระลึกเสมอว่าควรอยู่ในตำแหน่งใด 
 การใช้เลนส์ช่วงที่เหมาะสม กับงานที่กล่าวไปแล้วนั้น ที่จะไม่กล่าวถึงไม่ได้เลยคือค่ารูรับแสงของเลนส์ แน่นอนว่า การถ่ายงานพิธีการงานแต่งงาน หลีกเลี่ยงไม่ได้กับบรรยากาศที่มีแสงน้อย ดังนั้นหากมีเลนส์ไวแสง รูรับแสงกว้างๆจะเป้นการดี ตั้งแต่ 2.8 ลงมาเพื่อใช้ iso ได้ไม่ต้องมาก และจะให้ได้คุณภาพไฟล์ที่ใส มีเดฟที่สวยงาม 

 

 ไฟ สิ่งที่ขาดไม่ได้เลยคือไฟ ไม่ว่าจะเป็นไฟล์แฟรช ไฟต่อเนื้อง การถ่ายงานช่วงเช้าเท่าที่ผู้เขียนรับงานถ่ายภาพมา เป็นงานที่จัดผูกแขนบายศรีสู่ขวัญ ที่จัดใต้ถุนบ้านหรือชั้นล่างของบ้าน มีแสงเข้าน้อย มีหลอดไฟนีออนเพียงไม่กี่หลอด ดังนั้นจึงจำเป็นที่จะต้องมีไฟต่อเนื้องตั้งแต่ 500w ขึ้นไป จำนวน 2ดวงขึ้นไป เพื่อช่วยให้แสงสว่างที่ดีพอเพียง หากเป็นช่วงเย็นจัดที่โรงเรียน บ้าน โรงแรม นั้นสิ่งที่ต้องมีคือไฟสตูดิโอ ขนาด300wขึ้นไป หากมือใหม่ก็อาศัยเช่าเอา เราก็จะได้มุมและองศาแบบมืออาชีพ เพราะถ้าเช่าเขาก็จะมาติดตั้งให้ด้วย พอรับงานเก็บเกี่ยวประสบการณ์เพียงพอแล้ว ก็ค่อยขยับขยายจัดหาซื้อมาใช้งานเอง และงานทั้งสองทั้งงานเช้าและเย็นที่ขาดไม่ได้ก็คือแฟรชหัวกล้องแฟรชแยก หรือแฟรชหัวค้อน แล้วแต่จะเรียก ควรใช้ตัวที่ชาจไฟที่รวดเร็วและมีแบตเตอรี่สำรองอย่างน้อย1ชุด 

 

 3 การติดต่อประสานงานกับลูกค้า 

  เมื่อมีความพร้อมแล้วที่จะรับงาน มีลูกค้ามาติดต่อให้ถ่ายรูป เราจะเริ่มยังไง ทำอะไรก่อนหลัง และสิ่งที่ลูกค้าจะได้ สิ่งที่เราจะแถมให้ 

 ราคาการตั้งราคานั้นก็แล้วแต่ว่าเรารับได้เท่าไหร่ ฝีมือเท่าไหร่(ประเมินตนเอง) อุปกรณ์ที่ใช้มากน้อยเพียงใด มีช่างกี่คน ทุกอย่างที่กล่าวมาล้วนแล้วแต่เป็นปัจจัยในการกำหนดราคา แรกเริ่มอาจจะใช้เพ็คเก็ตกับคนที่เราติดตามมาก่อนว่ามีเรตราคาเท่าไหร่ อย่าไปลดราคาเพื่อหวังที่จะได้งาน ให้เขาเลือกเราเพราะชอบเรา ชอบงานของเรา อย่าได้เลือกเราเพราะราคาถูก การแข่งขันเรื่องราคาคือหายนะ หากคุณทำเป้นอาชีพเสริม แล้วอีกคนที่ทำถ่ายรูปเป็นหลัก มีลูกมีเมีย มีบ้าน มีรถที่ต้องส่งเสีย การแย่งงานเขาโดยการลดราคานั้นนับว่าไม่เป็นการดี ลูกค้าที่จ้างผมมาจากเว็บ90% เขาค้นเข้ามา ดูงาน ดูโปรไฟล์ ดูราคา แล้วก็เลือกเรา ทั้งที่ไม่รู้จักกันมาก่อน แสดงว่า เขาชอบงานเรา เลือกเราเพราะฝีมือ ไม่่เพราะราคาถูกหรือไปเหยียบตีนใครในเฟสบุ๊ก 

  เมื่อติดต่อมาแล้ว ว่าจะให้ไปถ่ายภาพให้ขอมัดจำไว้อย่างน้อย 1,000-2,000บาทเพื่อเป็นหลักประกันการจ้าง เราก็จะได้ไม่ต้องไปรับงานซ้ำซ้อน การโอนมัดจำนั้น เชื่อใจช่างภาพได้เลยว่าไม่เบี้ยวเพราะด้วยเกียรติ์ ศักดิ์ศรีค้ำคออยู่ ช่างภาพที่ดีคงไม่เบี้ยวกันอย่างแน่นอน จากการเชื่อใจมีเดือนหนึ่งผมไม่ได้มัดจำมีการยกเลิก4งานรวด จากเหตุผลอะไรไม่ทราบได้ ก็ถือว่าเป็นบทเรียนแล้วกัน  

 การไปถ่ายงานให้ถามวันที่ เวลา สถานที่ให้ชัดเจน ควรไปก่อนเวลาอย่างน้อย 30นาที เพื่อที่จะไปดูสถานที่ จัดของเตรียม จัดไฟให้เรียบร้อยก่อนงานเริ่ม

 

4 ให้ความสำคัญกับเครือข่าย

 การสร้างเครือข่ายนั้นก็สำคัญ ไม่ว่าจะสร้างจากฐานลูกค้าเดิม เราทำดี ถ่ายดีแล้วบอกต่อ เราก็จะได้งานต่อจากญาติพี่น้อง จากเพื่อนฝูงเขา นอกจากนั้นแล้วเครือข่ายนั้นยังมาจากการสร้างเครือข่ายกับร้านต่างๆ เพื่อนช่างภาพ การทำความรู้จักกับร้านที่เช่าชุด แต่งหน้า หากวันหนึ่งเรามีลูกค้า เราก็สามารถไปยังร้านที่เราได้ติดต่อไว้นั้นได้ ทั้งเรายังแนะนำลูกค้าให้ร้านนั้น เผือวันหน้า ร้านนั้นจะเรียกใช้เราเหมือนกัน อันนี้จากประสบการณ์ตรงที่ได้สร้างไว้ ผู้เขียนได้งานจากร้านที่ว่ามานี้บ่อย และลูกค้าก็ได้จากที่ผมแนะนำไปให้บ่อย ทำให้เรามีผลประโยชน์ร่วมกัน win win ทั้งสองฝ่าย พอทำอะไรก็ง่าย โดยที่เราไม่ต้องมีหน้าร้านก็ได้ เป็นเพียงฟรีเร้นซ์ได้ และการสร้างเครือข่ายที่อย่างคือการสร้างเครือข่ายกับช่างภาพ เราไม่รู้หรอกว่าวันนึ่งเราอาจจะได้ไปถ่ายงานเดียวกัน อาจได้ร่วมงานกัน หรืออาจได้เรียกใช้งาน ที่หลักๆผู้เขียนเรียกใช้ ช่างวีดีโอแนะนำลูกค้าไปให้ พอได้คนที่รู้งานพูดไม่ยาก การเข้าการออก ก็จะรู้ทางรู้ไลน์ ไม่บังมุมกัน หากคนอื่นก็ต้องสร้างความสัมพันธ์ใหม่ เพื่อนช่างภาพ วันหนึ่งอาจได้เรียกใช้เป็นตากล้องแคนดิต ให้คิดเสมอว่าเราคู่ค้า ไม่ใช่คู่แข่ง วงการนี้มันแคบ มองๆเห็นกันหมด หนีกันไปไหนไม่ได้ดังนั้นก็ต้องสร้างความคุ้นเคยรู้จักกันไว้ อ่อนน้อมถ่อมตน เราอาจได้เทคนิคใหม่ๆจากเพื่อนร่วมอาชีพก็เป็นได้ จงโง่และหิวเสมอ

 

 5 มารยาทที่ควรรู้

 หากได้ไปถ่ายงาน แน่นอนว่าเราก็ควรแต่งกายให้เหมาะสมกับกาลเทศะ ไม่ควรใส่รองเท้าแตะ ไม่ควรใส่เสื้อคอกลม ไม่ควรใส่กางเกงขาสั้น ไม่ต้องอินดี้ ผมเห็นช่างภาพหลายๆท่านใส่กางเกงขาสั้นไปถ่ายงาน ถามว่าผิดมั๊ย ไม่ผิดหรอกและไม่หนักหัวใครด้วย แต่เราก็ควรให้เกียรติ์สถานที่ แขกในงาน พิธีการ และอาชีพที่ทำอยู่ การแต่งกายดีสะอาดสะอ้านก็จะเป้นหน้าเป็นตาต่องานด้วย ยิ้มแย้มแจ่มใจ อย่าเอาเรื่องส่วนตัวมาปนกับงานไม่ใช่ทะเลาะกับเมียแล้วมาหน้าบูดไม่อยากถ่ายงาน อันนี้เขาเรียกไม่ใช่มืออาชีพ (Professional) การภ่ายงานนั้นนอกจากการแต่งกายแล้ว ก็ยังเรื่องมารยาท การทำความเคารพโดยการโค้ง มันเป็นการให้เกียรติ์และยังเป็นการบอกว่า เสร็จแล้ว ผมเห็นบางท่านกดๆถ่ายแล้วไม่พอกดดูรูปอยู่อย่างนั้น ประธานในพิธีมอบของ หรือคล้องมาลัย ก็ยังค้างอยู่ โดยไม่รู้ว่าตกลงให้ผมเสร็จหรือยัง การโค้งคำนับก็จะเป็นสัญลักษณ์ว่าเสร็จแล้ว ท่านทำอย่างอื่นได้ และมารยาทอีกอย่างคือการบอกให้เจ้าบ่าวเจ้าสาวทำอีก อันนี้ก็ไม่ควร เราควรบอกว่า ทำช้าๆนะครับ เพราะถ้าผ่านไปแล้วมันไม่สามารถย้อนกลับมาได้ เหตุการณ์บางเหตุการณ์มันแค่เสี้ยววินาที ถ้าเราไม่ทันแล้วบอกให้เขาทำใหม่ มันก็กำไรอยู่นะ ทำงานกับผม ผมถือคติว่า มีสติ มีสมาธิ ขยัน ตั้งใจทำงาน แค่นี้คุณก็จะผ่านออกไปเป็นช่างภาพที่มีคุณภาพต่อไปได้ ไม่ใช้มัวแต่เล่นมือถืออยู่ เจ้าบ่าวเจ้าสาวจูบกันจนเสร็จแล้ว ยังคาเล่นอยู่ อันนี้ก็ไม่ไหวนะ ต้องมีสมาธิ ตั้งใจทำงาน เสร็จงานค่อยเล่น 

 

 

 

 

 หัวข้อนี้ก็พอแค่นี้ก่อน เดียวมาเล่าประสบการณ์ชีวิตอันน้อยนิดให้ฟังอีก สวัสดีครับผม 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


เขียนข่าววันที่ : 12 กุมภาพันธ์ 2557
ประเภทข่าวสาร : บทความ
Tags : Wedding  Photography